Blog: Mijn eerste liefde

alert board blog logo jpg

Mijn eerste Liefde

De eerste keer dat ik mocht stemmen voelde als een politieke ontmaagding. Ik stond trots in het hokje, en wist direct welk vlakje ik rood wilde kleuren. Hoera! Ik wist niet precies waarom, maar ik vond haar de mooiste van alle partijtjes. Of het nou de mooie dik silky flyers waren, de flamboyante vertegenwoordiger, de pakkende slogan of iets heel anders, ik voelde me vol vlinders als ik dacht aan de partij die ik gestemd had. Maar net als in elke kalverliefde, leer je door de tijd heen de meer genuanceerde identiteit kennen. Krakjes ontstonden.

Het begon met kleine irritaties over dagelijkse ongemakjes. Zoals Haar opgeklopte franje voor de buhne, Haar vrolijke haantjes gedrag voor mediastukjes, of de afkruimeling van integriteit naar mate vertegenwoordigers toegaven aan groepsdruk van buitenaf. Het ergste was het pijnlijke besef dat in de meeste politieke partijen de vertegenwoordigers wier vakje je rood kleurt, toch een klein beetje stemvee zijn met beperkte beweegruimte. De glans gaat er af, en de krakjes worden gaten, als je je eerste politieke liefde, zich op begint te stellen als tegenstander van alles waar je nu van houdt. Als Ze een tegenstander wordt van jonge activisten.

Tot mijn verbijstering zagen we het enorm waardevolle Collectief De Valreep binnengevallen worden door honderden agenten. Dat deed Ze natuurlijk niet alleen, maar was zo’n voorstander van het bulldozeren van onze mensen? Waarom streed Ze niet voor een werkbaar compromis? Tot onze verbijstering zien we ook De Vloek nog steeds onder de hete adem van ongewenste ontruiming. En Zij klapte weer het hardste. Het deed me pijn om te zien hoe onaardig Ze was geworden. Ik schrok toen Ze zover ging om te opperen dat de nu dakloze activisten van De Valreep op te laten draaien voor de kosten van de slopers die hun thuis ontruimde. Het begon echt te steken toen Ze een klierend kind werd genoemd omdat Ze zich weer eens wars hield van medemenselijkheid en solidariteit, en onze vrienden van Het Vluchthuis en WeAreHere hun rechten en het licht in de ogen niet leek te gunnen. Het voelde raar te denken dat mijn eerste politieke liefde een voorstander van het Fracken van Friesland, het land van mijn voorvaderen, was. En ik maakte me zorgen omdat Ze niets wilde toegeven, en zelden toegaf als Ze fout zat. Zou ze ooit nog veranderen, en simpelweg wat aardiger worden?

Ik vroeg me af of Ze geleidelijk aan zo geworden was, of dat Ze altijd al zo was geweest, maar dat ik  het gewoon niet in de gaten had. Als ik mezelf stemadvies had mogen geven, voor die aller eerste keer, was dat verder te kijken dan de heerlijk silky flyers en catchy slogan. Ideologie valt goed te schminken, maar alles lijkt daardoor ook weer goed te praten. Kies in plaats daarvan voor een politieke partner die lief is voor zoveel mogelijk mensen, en datgene wat je belangrijk vind niet ontruimt. Met honderden agenten. Een partij die mijn eerste rode vlakje waard zou zijn.

 

 

 

 

 

Het was de VVD die de onaardigste dingen te melden hadden over de politieke activisten van het Vluchthuis, over de ongedocumenteerden van WeAreHere. Het was de VVD die dolenthousiast was over het Fracken van Friesland. Het is de VVD die zich doelbewust lijkt te positioneren als “een enorme klootzak en bullebak” en als de minst geschikte partij om op te stemmen als je een voorstander bent van een wereld waarin iedereen toegang heeft tot de bronnen die we op deze aarde met elkaar moeten delen. Wij dagen jongerenpartij van de VVD uit, om scherpere curatele te stellen op de partij die we de komende verkiezingen weer van het pluche afhalen.

Negatieve voorbeelden is helaas de trend, en er is een partij die er met kop en schouder bovenuit steeg in 2014. Het was de VVD die de naarste dingen te zeggen hadden over jonge activisten, en geuit werd door mensen die als klierende kinderen zich wars hielden van medemenselijkheid en solidariteit. Het was de VVD die na de ontruiming van De Valreep de proefballon opliet om, na het huis & haven van tientallen medelanders zonder vast inkomen gesloopt te hebben, de activisten op te laten draaien voor de salarissen van ruim 100 slopers van de gemeente.   

 

Wat we in 2014 meemaakten qua politieke intimidatie en opportunistisch gedrag was van zulke pittige aard dat het een reden werd dat

 

En hierin merken we gildevorming, een principe waarbij de regels steeds complexer worden, waardoor bij de interpretatie er plots professionals nodig zijn, en daarmee de winnaar immer de regelmaker, de beunhaas en lobbyist is. Welke politieke partij toont zich daadwerkelijk nog solidair met het volk. Welke recht zijn rug als er aan jongerenbelangen wordt getoord. Welke politieke partij schud nors zijn kop, als de euro voor enkelingen vooruit geschoven wordt, en daar de gemeenschap en de nieuwe generatie daarvoor laten opdraaien. We zouden graag meer inspirerende voorbeelden zien, en dagen de jongerenbewegingen DWARS, JONGE SOCIALISTEN ETC ETC uit om een stap extra te zetten en de oudere garde een tandje naar beneden te schakelen.

Alert is van mening dat Nederland beter af zou zijn als we de politieke partijen, en de controle die zij uitoefenen over gekozen volksvertegenwoordigers, opheffen. Het narcistisch baniertje, met elke groep haar eigen kleurtje, naampje, en logo, leid af van het werken aan een wereld die we met elkaar zouden kunnen delen. Wij geven daarom stemadvies voor de komende verkiezingen. Wij raden jonge idealisten, activisten en sympathisanten aan om niet te stemmen op een politieke partij die consequent jonge activisten in de media in een kwaad daglicht zetten, belangrijke activististe centra wilt ontruimen en haar populistische mond mag wassen met ouderwetse zeep.